BLOG

(Συνέχεια)     Ψάχνοντας στα νερά του Αιγαίου εκεί που για χιλιάδες χρόνια υπήρξαν τα περισσότερα ναυάγια για την ανακάλυψη μιας χαμένης τριήρη που είχε βυθιστεί τότε που ζούσαν στον Όλυμπο ( οι αρχαίοι θεοί των Ελλήνων) Δύτες ανακάλυψαν από τα σκοτάδια του...

Ένα μικρούλι ποίημα χάραξε στο βλέμμα της θάλασσας Και κύλησε ο έρωτας σε κοίτη αρχαία Να ανταμώσει το ανυπόμονο σώμα που ζούσε στην θύμηση της συνάντησης των ρόδων Της ανάμνησης των υγρών ονείρων που φώλιαζαν στους μηρούς της... Σε λίγο θα ξυπνούσε η μέρα στα άνθη...

Δεν μπορώ να συμφιλιωθώ με μικρές πράξεις. Για τούτο παραμένω ζωγράφος των καιρών. Ψάλτης ασμάτων στο καταχείμωνο μέσα μου σταλάζει Άνοιξη ο καιρός. Ντυμένος στα κίτρινα των ασπάλαθων ό,τι στερήθηκα το αγαπάω εναγώνια. Ρίζωσα στο βράχο κάκτος της ολιγάρκειας. Ήπια...

Το κύμα ξύπνησε με ένα σου χάδι, αφρισε, φόρεσε τα γιορτινά του. Δεν θα ξανάρθει στη ζωή του το σκοτάδι Θα αρχίσει παλι το ταξίδι της καρδιας του. Μ ένα σου χάδι μια αγκαλιά , έγιναν όλα μαγικά, αληθινά, Πραγματικά Η αγάπη μου δώσε φτερά!        ...