BLOG

Οι λέξεις σου ντυμένες με ροδόσταμο υμνούν της Νάουσας ομορφιές. Αρχόντισσα πόλη με νταούλι και ζουρνά γεμίζουν τα σωθικά. Όταν διψασω νερό στάμνας θα πιω…  να είναι από τους καταρράκτες δροσερό. Κρασί στα χείλη μορτικο, γεννά την ψυχή, την ανασταίνει. Αστέρια Φλεβάρη...

Στην αγορά των σκιών, το φως είναι οθόνη, εκεί που η αλήθεια σε κλάσματα παγώνει. Ένα βλέμμα «συμμόρφωσης», μια λέξη που σβήνει, η σιωπή είναι το τίμημα που ο καθένας μας δίνει.   Δεν φταίνε τα κάγκελα, δεν φταίνε οι φρουροί, μα η σπείρα που υφαίνεται, αργή και...

Παλιέ μου φίλε Με φωνές, τα χρόνια δεν γυρίζουν πίσω Ποτέ δεν ρώτησες, γιατί με φέρνει η βροχή Σ’ άλλο ουρανό δεν θα γυρέψω πεπρωμένα Στην αγκαλιά σου Θα γυρίσω απόψε, δίχως ενοχή Κι έχω τα φρένα της καρδιάς σπασμένα.   My old friend You cannot bring back the...

Η Αλήθεια καθόταν στον πυθμένα του πηγαδιού, σκεπασμένη με το παγωμένο πέπλο της λήθης. Οι άνθρωποι από πάνω πετούσαν πέτρες και ψέματα, κλείνοντας το στόμιο με βαριά σκοτάδια.  Ξαφνικά, ένας χρυσός σπινθήρας έσκισε το σκοτάδι. Ήταν ο Ερμής, που με τα φτερωτά του...