Τρεχαντήρι αυλάκωνε
το γιαλό. δεν είδες;
Σαν γλαράκι αρμένιζε
πάνω στο νερό.
Στην ακτή ξεφύλλιζε
όνειρα κι ελπίδες
η Μυρτώ και σκάρωσε
μπάρκο2 νοερό.
Με τη φαντασία της
ταξιδεύει, να τη!
και στην πρύμνη ψέλλισε
κάποιο μυστικό
που τ’ αφράτα κύματα,
το ’πανε στο μπάτη
κι αυτός το τραγούδησε
σε ρυθμό γλυκό:
– «Καπετάνιε, κάνε μου
ένα χατηράκι,
στο σκαρί της βάρκας σου
να βρεθώ σκιρτώ.
δέσε τις κορδέλες μου
στ’ άσπρο της πανάκι
και στην πλώρη χάραξε
τ’ όνομα Μυρτώ».
photo TT, https://pixabay.com























