Διαβήκαμε έρημο και γιοφύρια
στα σκοτεινά ματωμένα χρόνια
στην άκρη της λίμνης
θα χτίσουμε τα όνειρά μας.
Με αγκωνάρια μνήμες
θα διασώσουμε αξίες ετοιμόρροπες.
Όργωμα γης,
αλλά πρώτα τις καρδιές μας
θα φυτέψουμε σπόρους
χορταίνοντας με τα ελάχιστα,
θα ταΐσουμε πλάσματα
πουλιά και ποιητές.
Θα ξεδιψάσουμε στις πέτρες
που σμιλεύσαμε.
Μόνο οι νέοι
θα μείνουν διψασμένοι
απαιτώντας
το ακατόρθωτο!
Ελπίζω…
photo ddzphoto, https://pixabay.com
























