Στα μάτια σου
είδα την κόκκινη φλόγα
κείνη που ανάβει στα σωθικά
Την ακολουθώ
στα μυροβόλα μονοπάτια σου
Αγκαλιάζει τη μέρα
και ‘κείνη
απ’ τα κόκκινά σου χείλη
κοκκινίζει αυγή και δειλινό
Το φως της
ξεχύνεται από τα μάτια σου
ποτάμι ορμητικό
Λευτεριά σε διψασμένο Λαό
Όνειρο
σε ‘κείνο να γύρει το όνειρο
Στην αύρα σου
πρωτόγαλα να βυζάξει
Παλικαριού ψυχή
το σκοτάδι να τρομάξει
Βλαστάρι που θήλαζε
στα κύματα τον αφρό
μιας αγριεμένης Θάλασσας
Μέχρι η ζωή
την κόκκινη να ΄βρει ευτυχία
Δεν θα περιμένω το φεγγάρι
για να ζήσω το όνειρό σου
Μήτε θα κλείσω τα μάτια
γιατί είσαι παντού
Κάθε σκέψη σου
και ένα ταξίδι
να με πάρει μαζί του
Σε χρόνους που διαστέλλονται
Σε χώρους απέραντους
δίχως όρια
Το κόκκινο
απ’ της μήτρας το αίμα
διάλεξε η ζωή
στο φως της γης να γεννηθεί
με ‘κείνο στα μονοπάτια της
να περπατήσει
κι’ αν ο αγώνας το ζητήσει
με ‘κείνο να μαρτυρήσει
Έλα με έναν Πήγασο
τα κόκκινα να σηκώσουμε φτερά
Δρόμο φαρδύ να ανοίξουμε στη Λευτεριά
Ανάγλυφα τα χνάρια πίσω σου
να ακολουθήσουν οι πολλοί
photo Greek News FL





























