Blog List Left Sidebar

Φρόνιμες και νοικοκυρές, αγάπη δε ξομπλιάζουν, να στέκει ο όρκος στην κορφή σε ριζιμιό χαράκι κι η Δρακοκαβαλάρισσα με τη χρυσή φαρέτρα, από τ’ ανέφαλα να βγει τη λιόστερνη την ώρα, να πιεί τ’ ασφενταμόνερο, ν’ ανάψει το φεγγάρι. Να βάλει τα κουδούνια της, τα πέτσινα...

Σκοτεινός καιρός απ' το αίμα του μύριζε· διασχίζαμε κείνη την άτεγκτη ανάμνηση που ήταν σαν ένας γονιός δανεικός καθώς τα κύματα ζωντάνευαν με ανεξήγητες καμπυλώσεις (το Ντουόμο θυμίζοντας να σηκώνεται μέσα από τα μάρμαρά του με έναν βρυχηθμό). Ψάρια κολυμπούσαν εκτός...

Γνώση Αδέσποτος κ ελεύθερος, μόνος κ ξεχασμένος Ελευθερία ήθελα η μία ποινή για τέλος; Έσπασα λέω τα δεσμά, πέρασα σ άλλη φάση Δεν ήξερα,δεν ρωταγα,όσους το χαν περάσει.... Γραμμένο Ταξιδεύω στο άγνωστο, με πυξίδα εσένα Σ αγαπώ κ το δρόμο μου τον χαράζω για εσένα...

Στο μικρό κορίτσι Που κάθε μέρα μου χαρίζει ένα γυαλιστερό κόκκινο μήλο. Ήταν κάποτε ένα βιβλίο διαφορετικό από όλα τ’ άλλα. Ένα βιβλίο που πετούσε. Φτερά δεν είχε, ούτε έλικες, μήτε κάποιον κρυφό μηχανισμό που να το κάνει ιπτάμενο. Κανείς δεν γνώριζε από που ερχόταν,...