BLOG

Μια σταλαγματιά μια ψιχάλα βροχήςΜαζί μ’ άπειρες άλλες ανυποψίαστεςΣτην απεραντοσύνη του σύμπαντοςΑυτός είσαι Φορτωμένος με την ελαχιστότηταΤης δήθεν «σπουδαίας» σου ύπαρξηςΌ,τι κατάφερες κι’ ό,τι ποτέ δεν πέτυχεςΑυτός είσαι Όσα σε πίκραναν κι’ όσα συγχώρησεςΤα φανερά...

Ξενύχτησαν μοναξιές Σε άδεια προσκεφάλια .. Στέκουν βουβές οι ώρες Κάτι αλήτες στεναγμοί καπνίζουν σέρτικες λύπες Έρημο σώμα αλύτρωτο Κι ο άγιος έρωτας ανέπαφος Έτσι ξημέρωσα με νυχτερινή υπομονή να ξεδιπλώνω τις λέξεις και τα πέταλα του λουλουδιού Με περισσή φροντίδα...

Μνήμη Ζήσιμου Λορεντζάτου Το ξέρω· θα σε ξαναβρώ μετά από αιώνες. Μπροστά στην απεραντοσύνη σου· βεβαιότητα του ανεκπλήρωτου. Βουβαίνομαι! Μου χάρισες χαμόγελα της Σελήνης το ανατρίχιασμα του κορμιού ξέφρενο πάθος. Παράταξη αστεριών, μετρώ όρκους. Δεν υπάρχει πόνος...

Πόσο στοιχίζει ένας παράδεισος; Μια αγκαλιά,μια στιγμή ,ένα σου χάδι... Θα φέρω όλα τα λεφτά,να σου τ αγοράσω.... Δωστά μου,μα....επιστροφές δεν κάνω,θα τα χάσω.... Με ποια εγγύηση λοιπόν χρυσή θα την έκανω; Την ευτυχία πώς θα βρω όταν θα την πληρώσω; Φίλε μου όλα τα...