Στον Δικηγορικό Σύλλογο Αθηνών ο οποίος συγκροτήθηκε με τη σημερινή του θεσμική μορφή ως Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου διά νόμου το 1909, έγινε η παρουσίαση του βιβλίου “ΠΟΛΕΜΟΣ ΣΤΟΝ ΚΟΛΠΟ” – “ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΛΕΞΑΝΡΟΥ VERSUS ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗΣ ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ” εκπονημένο από τον ΔΡ. Γεωργούλη Σταμάτη, πτυχιούχος της Νομικής Σχολής Αθηνών, ενώ είναι κάτοχος Μεταπτυχιακού Διπλώματος από το Πανεπιστήμιο PARIS XI στη Διπλωματία και Διοίκηση Διεθνών Οργανισμών. Επίσης, κατέχει Διδακτορικό (Doctorat d’Etat) στο Διεθνές Δίκαιο από το Πανεπιστήμιο PARIS XI. Είναι Δικηγόρος Αθηνών στον Άρειο Πάγο και στο Συμβούλιο της Ευρώπης και έχει διατελέσει Επιστημονικός Σύμβουλος των Υπουργείων Εσωτερικών, Παιδείας, Εξωτερικών, Μετανάστευσης και Ασύλου, Πρόεδρος της Επιτροπής Ασύλου Υπουργείου ΠΡΟ.ΠΟ, Μέλος της Επιτροπής Τοπικής και Περιφερειακής Δημοκρατίας του Συμβουλίου της Ευρώπης και Διευθυντής Γραφείου Υπουργού, ως Υπεύθυνος για τη σύνταξη του Σχεδίου Νόμου «Καλλικράτης». Είναι Διδάσκων στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση από το 1988 στην Σχολή Εθνικής Ασφαλείας της Αστυνομίας, στην Στρατιωτική Σχολή των Ευελπίδων, στο Διπλωματικό Τμήμα της Εθνικής Σχολής Δημόσιας Διοίκησης, στο Τμήμα Δημοσίου Διεθνούς Δικαίου του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης και στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου PARIS XI. Έχει συγγράψει 20 Βιβλία και περισσότερα από 100 άρθρα στην Ελληνική και την Διεθνή Βιβλιογραφία. Στην πολυετή εργασιακή του εμπειρία προστίθεται η θέση του Διεθνούς Εκλογικού Παρατηρητή των Ηνωμένων Εθνών. Κατείχε τη θέση του Επικεφαλής του Επιστημονικού Συμβουλίου του Φιλολογικού Συλλόγου Παρνασσός.
Ανάμεσα στούς εκλεκτούς ομοτράπεζους-φίλους που παρουσίασαν και μίλησαν για το έν λόγω βιβλίο, ξεχώρισε ιδιαίτερα η ομιλία-παρουσίαση του Δημοσιογράφου κ. Πατεράκη Γεώργιου-Σπάρτακου μέλους της Ε.ΔΗ.Π.Η.Τ. αλλά και ιδρυτή και ιδιοκτήτη του Τηλεοπτικού & Διαδικτυακού Σταθμού “ΦΡΥΚΤΩΡΙΕΣ”, την οποία και σας την παραθέτω, καθότι αξίζει κυριολεκτικά πάρα πολύ να διαβαστεί.
Σέ μία εποχή που το βιβλίο τείνει να γίνει “Συλλεκτικό αντικείμενο”, υπάρχουν αρκετοί άνθρωποι που επίμονα και εύχαρα διατηρούν με την συγγραφή τους τον τόσο παμπάλαιο τρόπο διαβιβάσεως και διατηρήσεως της Γνώσεως, το βιβλίο δηλαδή ….
Η ομιλία παρακάτω του κ. Πατεράκη Σπάρτακου.
«Το Πνεύμα του Μεγίστου Αλεξάνδρου ως οδηγός πολιτικο-στρατιωτικών κινήσεων στην Μέση Ανατολή, σε ένα βιβλίο.
«Μέγιστος Αλέξανδρος vs στρατηγικής Λευκού οίκου.»
Σπάρτακος-Γεώργιος Πατεράκης*, 18-06-2026 στον Δ.Σ.Α, Προλόγιση βιβλίου Δρ. Σταμάτη Γεωργούλη.
Ø Τι θα έκανε ο Μέγιστος Αλέξανδρος στην σημερινή κατάσταση στην Μέση Ανατολή?
Ø Τι δεν λαμβάνουν στρατηγικά υπ’ όψη τους και τί δεν διδάσκονται από την ιστορία οι ΜΕΓΑΛΟΙ και ισχυροί?
Ø Ποια τα επαναλαμβανόμενα Λάθη που οδηγούν σε έκρυθμες καταστάσεις τις χώρες και τους λαούς με άλυτα χρόνια πολιτικά ζητήματα?
Μέσα από 180 σελίδες στο ΝΕΟ του βιβλίο με τίτλο ΠΟΛΕΜΟΣ στον ΚΟΛΠΟ, Στρατηγική Μεγάλου Αλεξάνδρου vs Στρατηγικής Λευκού Οίκου ο συγγραφέας Δρ. Γεωργούλης εστιάζει και αντιπαραθέτει, όχι με κριτική σκέψη αλλά με στρατηγικό πνεύμα, τις στρατηγικές μου Μεγίστου Αλεξάνδρου που μέσα από τους αιώνες μπορούν να διδάξουν στο σήμερα.
Η διαχρονική και εμβληματική ρήση του Ισπανό-Αμερικανού φιλοσόφου Τζορτζ Σανταγιάνα από το έργο του (η ζωή του Λόγου) γραμμένο το 1905 που λέει: «..λαός που ξεχνά την ιστορία είναι καταδικασμένος να την ξαναζήσει..», είναι ποιο επίκαιρη από ποτέ.
Ιστορικά από αρχαιοτάτων χρόνων η Μέση Ανατολή ήταν ο κύριος στόχος για την απόκτηση πλούτου είτε μέσω κοιτασμάτων είτε μέσω εμπορίου.
Ο Μέγιστος Αλέξανδρος το 334 π.κ.χ (εδώ έχουμε πρότυπο, με μεταφορά πολιτισμού όπου έχει επιδράσεις μέχρι σήμερα από τα λεγόμενα Ελληνιστικά Βασίλεια και αξιοποίηση του δρόμου του μεταξιού)
Η Ρωμαϊκή κυριαρχία από τον 1 αιώνα π.κ.χ .έως τον 7ο μ.κ.χ. όπου εκεί κατέλαβαν διαδοχικά την Συρία, την Αίγυπτο την Ιουδαία και άλλες, όπου στην συνέχεια τις έδωσαν κληροδότημα στην ανατολική ρωμαϊκή αυτοκρατορία με το όνομα Βυζάντιο.
Το 1095 μέχρι το 1291 έχοντας το πρόσχημα την υποτιθέμενης απελευθέρωσης των αγίων τόπων, ξεκινούν οι Σταυροφορίες που ουσιαστικά τα κίνητρα ήταν Οικονομικά αλλά κυρίως πολιτικές φιλοδοξίες.
Ο Πάπας Ουρβανός Β΄ κήρυξε την Α΄ Σταυροφορία για να συνδράμει τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία με την επέκταση της εξουσίας και την ανάκτηση εδαφών από τους φεουδάρχες της Δύσης, αλλά και η εξυπηρέτηση των συμφερόντων των ιταλικών πόλεων που επιδίωκαν τον έλεγχο του εμπορίου με την Ανατολή.
Ότι και σήμερα. Με άλλους πρωταγωνιστές που μάλιστα με την πολεμική τακτική στην μέση ανατολή, έχουμε μετακινήσεις πληθυσμών προς την δύση με ανάμιξη θρησκευτικών και πολιτιστικών πεποιθήσεων. Αυτό κατά την άποψη μου ενισχύει την ατζέντα της παγκοσμιοποίησης αλλά με επικίνδυνο τρόπο. Έναν τρόπο που όλοι μας βιώνουμε σήμερα.
Συνεχίζοντας ο συγγραφέας παραθέτει 10 βασικά σημεία τα οποία καταδεικνύουν την αδυναμία στρατηγικής πολιτικής των σημερινών ηγετών, έναντι του Μεγίστου Αλεξάνδρου, ενός 22χρονου παιδιού!, που στις μέρες μας είτε σπουδάζει είτε έχει τελειώσει την στρατιωτική του θητεία και ίσως εργάζεται!
Εύστοχα θα ρωτούσε κάποιος γιατί να έχουμε τον Μέγιστο Αλέξανδρο ως πρότυπο και όχι κάποιον άλλον; Η απάντηση είναι απλή.
Οι επόμενοι που θέλησαν να λέγονται «μεγάλοι» τουλάχιστον για εμάς τους Έλληνες, χρησιμοποίησαν την Σκυθόπολη που βρίσκεται στο σημερινό Βόρειο διαμέρισμα του σύγχρονου Ισραήλ 8 χιλιόμετρα από τον Ιορδάνη ποταμό (σημερινό Μπετ Σεάν) και που έγινε το σφαγείο τον Ελλήνων Εθνικών, μια νοσηρή επινόηση του επισκόπου Αλεξάνδρειας Γεώργιου με τις ευλογίες του αυτοκράτορα…
Ο αυτοκράτορας Κωνστάντιος Β΄(γιος του «Μεγάλου» Κωνσταντίνου, βασίλευσε το 337–361 μ.Χ.) είναι το κεντρικό πολιτικό πρόσωπο πίσω από τα γεγονότα της Σκυθόπολης.
Ο Μέγιστος Αλέξανδρος όχι μόνον δεν δημιούργησε στρατόπεδα συγκέντρωσης και εξόντωσης, αλλά πάντρευε τους στρατιώτες του με Περσίδες. Όπως έκανε και ο ίδιος.
Στην πορεία της Ιστορίας, αυτοί που αυτό-ονομάστηκαν «μεγάλοι» χωρίς να τους Αξίζει,
§ Μέγας Ναπολέων : 1802, ο Ναπολέων υπέγραψε νόμο για την επαναφορά της δουλείας στις γαλλικές αποικίες (όπως στη Γουαδελούπη και τη Μαρτινίκα), η οποία είχε καταργηθεί προηγουμένως από τη Γαλλική Επανάσταση.
§ Μέγας Πέτρος (1672-1725): Το ανθρώπινο κόστος της Αγίας Πετρούπολης: Η κατασκευή της νέας πρωτεύουσας (από το 1703) θεωρείται «πόλη χτισμένη πάνω σε οστά». Δεκάδες χιλιάδες δουλοπάροικοι και εργάτες έχασαν τη ζωή τους από κακουχίες, εξάντληση, πείνα και ασθένειες εξαιτίας των άθλιων συνθηκών καταναγκαστικής εργασίας στα βαλτώδη εδάφη.
§ Αικατερίνη Β’ η Μεγάλη (1729 – 1796). Αντιμετώπισε με τεράστια βιαιότητα εξεγέρσεις αγροτών και Κοζάκων (όπως η μεγάλη εξέγερση του Πουγκατσόφ το 1773-1775), οδηγώντας στη σφαγή και την εξορία χιλιάδων ανθρώπων.
§ Σουλειμάν ο Μεγαλοπρεπής (1520 – 1566): Κατά τη διάρκεια της πρώτης αποτυχημένης πολιορκίας της Βιέννης το 1529, ιστορικές πηγές αναφέρουν ότι ο Σουλεϊμάν διέταξε τη θανάτωση και τον αποκεφαλισμό χιλιάδων Αυστριακών και Χριστιανών αιχμαλώτων πολέμου πριν ξεκινήσει την υποχώρησή του.
Τα 10 σημεία λοιπόν που εντοπίζει ο συγγραφέας στο βιβλίο σχετικά με την διαχείριση άσκησης της πολιτικής του τότε με το σήμερα, λαμβάνοντας σοβαρά υπ’ όψη του, τις διαφορές των εποχών των μέσων αλλά και των τελικών στόχων.
Για παράδειγμα,
1)
• Η έλλειψη σχεδίου σε βάθος χρόνου από αποφάσεις αστραπή.
• Αλλαγή στάσης απέναντι στους συμμάχους ή η αποχώρηση στρατευμάτων. Η αλλαγή στάσης αποτελεί στρατηγικό δόγμα «America First» το οποίο οδηγεί στην αποχώρηση ή αναδιάταξη στρατευμάτων στο εξωτερικό. Παράλληλα απαιτείται οι ευρωπαϊκές χώρες να επωμίζονται το μεγαλύτερο οικονομικό και επιχειρησιακό βάρος της άμυνάς τους, επικρίνοντας την έλλειψη έμπρακτης αλληλεγγύης σε επιχειρήσεις (όπως στον πόλεμο με το Ιράν)
• Ο Μέγιστος Αλέξανδρος κρατούσε συνοχή και επιδίωκε την ενοποίηση της Περσικής αυτοκρατορίας με κινήσεις ίδιες από τα παράλια της Μικράς Ασίας μέχρι τον Γάγγη ποταμό.
2)
• Η Μέση Ανατολή είναι ένα μεγάλο μωσαϊκό με θρησκευτικές και ιστορικές αντιθέσεις. Αυτό οι σημερινοί επονομαζόμενοι Μεγάλοι, δεν το λαμβάνον υπ’ όψη τους και επιβάλουν την δική τους κουλτούρα, θρησκεία και ιστορία. Αποτέλεσμα να έχουμε εξεγέρσεις τόσο από το σύνολο των πληγέντων προς αυτόν που ΠΟΛΕΜΑ για την Ειρήνη, (Κάνουμε πόλεμο για να φέρουμε την Ειρήνη), αλλά και πολέμους στις εσωτερικές εθνότητες που κατά καιρούς διεκδικούν κυρίως εξουσίες.
• Εδώ ο Μέγιστος Αλέξανδρος εκτός του ότι όριζε τοπικούς άρχοντες για θέματα διοίκησης, σεβόταν τις θρησκευτικές πεποιθήσεις των λαών που κατακτούσε.
3)
• Οι ΜΕΓΑΛΕΣ δυνάμεις… εστιάζουν στην στρατιωτικό ποίηση των περιοχών μετατρέποντας σε εργαλεία τους ανθρώπους, καταλύοντας κάθε αξία τους, ενώ παράλληλα προχωρούν σε συμφωνίες επονομαζόμενες κορυφής, αγνοώντας τους δεσμούς των κοινωνιών.
• Και εδώ έχουμε πάλι την διαφορά. Ο Μέγιστος Αλέξανδρος είχε εφαρμόσει την ενσωμάτωση και το πέτυχε με μικτούς γάμους των Μακεδόνων με Περσίδες αλλά και την δημιουργία μιας κοινής ανώτερης τάξης. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα την σταθερότητα και την συνοχή.
Σας ανέφερα 3 από τα 10 σημεία που αναφέρει ο συγγραφέας και σας προτρέπω να διαβάσετε με ερευνητικό πνεύμα τα υπόλοιπα 7. Μπορεί πολλοί από εμάς να θεωρούν ότι η πολιτικοστρατιωτική αστάθεια που επικρατεί, θα μας κρατήσει αλώβητους αλλά δυστυχώς είμαστε στο μάτι του κυκλώνα. Τόσο οικονομικά όσο και ως πολιτισμός.
Ένα άλλο σημείο που εξετάζει ο συγγραφέας είναι ίδρυση των πόλεων επί Μεγίστου Αλεξάνδρου.
Και εδώ ο Μέγιστος Αλέξανδρος ίδρυσε πόλεις στην κατακτημένη Περσία, σημερινά εδάφη και της Μέσης Ανατολής. Πόλεις που μέχρι και σήμερα (τα επονομαζόμενα Ελληνιστικά Βασίλεια) διατηρούν τα στοιχεία του Ελληνικού πολιτισμού, έχοντας τον Μέγιστο Αλέξανδρο σε πολλά μέρη ως ΘΕΟ.
Οι επονομαζόμενοι ΜΕΓΑΛΟΙ τι κάνουν σήμερα? Εύστοχα θα σκεφτεί κάποιος ότι σήμερα δεν χτίζονται πόλεις. Σωστά, αλλά χτίζονται υποδομές, χτίζονται γέφυρες επικοινωνίας.
Εδώ να σας υπενθυμίσω την παρουσία του ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ το 2002 με 2012 στο Αφγανιστάν με το Τάγμα Σύνθεσης Αφγανιστάν επονομαζόμενο (ΕΛΔΑΦ) υπό την διοίκηση ISAF (International Security Assistance Force), όπου η ελληνική δύναμη η οποία αριθμούσε κατά περιόδους από 120 έως και πάνω από 150 στελέχη, κυρίως από το Μηχανικό ανέλαβε την ανοικοδόμηση υποδομών σε (δρόμους σχολεία νοσοκομεία), την εκτέλεση ανθρωπιστικών αποστολών και την παροχή υγειονομικής περίθαλψης. Μόνον το 299 ΚΙ.Χ.Ν.Ε (ΚΙΝΗΤΟ ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑΣ – ΚΑΜΠΟΥΛ ΑΦΓΑΝΙΣΤΑΝ) περιέθαλψε 1875 Αφγανούς.
Όπου μάλιστα σε περιπτώσεις γυναικών ασθενών, αναλάμβαναν γυναίκες ιατροί, σεβόμενοι την τοπική κουλτούρα. Δεν σας αναφέρω την συνδρομή του για τις άλλες στρατιωτικές μονάδες διότι δεν έχει νόημα.
Από προσωπικές επαφές με ένστολούς του τότε τάγματος, προς μεγάλη έκπληξη τους όταν συναναστρέφονταν οι ίδιοι με σχετικά μορφωμένους Αφγανούς, τους ανέφεραν για το Ελληνοβακτριανό βασίλειο και την προσφορά του Μέγιστου Αλέξανδρου, που την συνάντησαν ξανά μέσα από τον Ελληνικό στρατό στο Αφγανιστάν το 2002!
Και προσέξτε… από πλευράς τους, ο Μέγιστος Αλέξανδρος ήταν κατακτητής! Σε αντίθεση με τους σημερινούς «ΜΕΓΑΛΟΥΣ», που έχουν ανύπαρκτη αποδοχή αν όχι η αποστροφή προς αυτούς είναι σε βαθμό επιθετικότητας.
Και εδώ τίθεται το ερώτημα που μας δημιουργεί ο συγγραφέας. Οι τόσο ΜΕΓΑΛΟΙ που σπούδασαν στα μεγάλα πανεπιστήμια, δεν διδάχτηκαν από τις επιτυχίες και τα λάθη του παρελθόντος? Ξέρετε, κρατώντας ένα τέτοιο βιβλίο στα χέρια μας με όλες αυτές τις στοχευμένες εστιάσεις σε αντίθεση με μια τηλεοπτική είδηση, ή ραδιοφωνική εκπομπή, δημιουργεί ένα άλλο είδος προβληματισμού πέραν της επισήμανσης του όποιου κινδύνου, εκφράζοντας την φράση αγανάκτησης, «μα καλά δεν το βλέπεις».
Πάμε λίγο ποιο κάτω να δούμε την σκέψη του συγγραφέα. Τι πέτυχε ο 22χρονος Μέγιστος Αλέξανδρος;
• Κατάκτηση της Περσικής Αυτοκρατορία που ήταν πολλαπλάσια σε πόρους και ανθρωποδύναμη. Αυτό το πέτυχε με ευελιξία ταχύτητα και συγχρονισμό.
• Στο σήμερα οι Μεγάλοι ενεργούν μέσα από θεσμοθετήσεις και συμμαχίες, που όλο αυτό δεν είναι ούτε στο ελάχιστο αρκετό.
Όπως προανέφερα ο Μέγιστος Αλέξανδρος δημιουργούσε τοπικές ελίτ.
Στο σήμερα αυτό δεν έχει γίνει και είναι άλλο ένα σημείο που δημιουργεί προβλήματα διοίκησης.
Όλες αυτές οι συγκρίσεις του Μέγιστου Αλέξανδρου και των σημερινών Μεγάλων έχουν να συγκρίνουν την Δύναμη την Ηγετική ικανότητα και το αποτέλεσμα.
Στο Σήμερα και έχοντας όλη την μεσόγειο σε αναβρασμό από κινήσεις στρατηγικής που ελεύθερα θα τίς αποκαλούσε κάποιος ΛΑΝΘΑΣΜΕΝΕΣ, το μόνο αποτέλεσμα που φέρνουν και δυστυχώς είναι αρνητικό, είναι η διεθνής Κρίση τόσο σε πρώτες ύλες όσο και στο ευρύτερο εμπόριο, πέραν του έκρυθμου του πολέμου.
Κλείνοντας και με σεβασμό στον χρόνο αλλά κυρίως στην ανεξάντλητη ανάλυση που δημιουργούν τα κεφάλαια του βιβλίου, σας προτείνω όταν το πάρετε στα χέρια σας, για κάθε κεφάλαιο να αφιερώσετε χρόνο αναζήτησης και εμβάθυνσης. Θα αποκομίσετε μια πλήρη εικόνα της Ιστορίας με μεγάλο βάθος χρόνου, αλλά και ολοκληρωμένα στοιχεία με προβληματισμούς για το σήμερα και τα πολιτικά παιχνίδια στην πλάτη μας.
Σπάρτακος-Γεώργιος Πατεράκης,
Δημοσιογράφος, Δημιουργός των διαδικτυακών τηλεοπτικών καναλιών ΦΡΥΚΤΩΡΕΙΕΣ, ΑΝΕΙΠΩΤΑ.
Στήν παρουσίαση αυτή παρευρέθηκαν πάρα πολλοί καλεσμένοι από όλο τον πνευματικό κόσμο της χώρας μας.
Ξεχωρίζω ιδιαίτερα την παρουσία του «Πατριάρχη» της Δημοσιογραφίας του Αστυνομικού ρεπορτάζ Πάνου Σόμπολου.
Η ευχή και προτροπή συγχρόνως η δική μας από δημοσιογραφικής πλευράς, αλλά και από την πλευρά της προάσπισης και διατήρησης της τόσο μεγάλης κληρονομιάς πολιτισμού από τους προγόνους μας Αρχαίους Έλληνες, είναι να συγγράφουν βιβλία όλο και περισσότεροι νέοι ηλικιακά και πνευματικοί άνθρωποι.
