Blog List Left Sidebar

Έσμιξε τ' άρωμα των λουλουδιών Με την άχνα απ' το αίμα των εργατών Έγιναν Πρωτομαγιάς γιορτή Στην κλοπή του μόχθου ανυπακοή             photo Satynek, https://pixabay.com...

Μια σταλαγματιά μια ψιχάλα βροχήςΜαζί μ’ άπειρες άλλες ανυποψίαστεςΣτην απεραντοσύνη του σύμπαντοςΑυτός είσαι Φορτωμένος με την ελαχιστότηταΤης δήθεν «σπουδαίας» σου ύπαρξηςΌ,τι κατάφερες κι’ ό,τι ποτέ δεν πέτυχεςΑυτός είσαι Όσα σε πίκραναν κι’ όσα συγχώρησεςΤα φανερά...

Ξενύχτησαν μοναξιές Σε άδεια προσκεφάλια .. Στέκουν βουβές οι ώρες Κάτι αλήτες στεναγμοί καπνίζουν σέρτικες λύπες Έρημο σώμα αλύτρωτο Κι ο άγιος έρωτας ανέπαφος Έτσι ξημέρωσα με νυχτερινή υπομονή να ξεδιπλώνω τις λέξεις και τα πέταλα του λουλουδιού Με περισσή φροντίδα...

Μνήμη Ζήσιμου Λορεντζάτου Το ξέρω· θα σε ξαναβρώ μετά από αιώνες. Μπροστά στην απεραντοσύνη σου· βεβαιότητα του ανεκπλήρωτου. Βουβαίνομαι! Μου χάρισες χαμόγελα της Σελήνης το ανατρίχιασμα του κορμιού ξέφρενο πάθος. Παράταξη αστεριών, μετρώ όρκους. Δεν υπάρχει πόνος...